1 AUGUSTUS 2007

Lief Dagboek,

Gisteren heb ik met je gesproken over bijnamen, maar vandaag wil ik het eens hebben over mijn eigen naam. Want het wordt me steeds duidelijker dat er toch wel veel mensen zijn die er moeite mee hebben. En dat vind ik eigenlijk wel leuk, want het is ook een hele aparte naam. Volgens vrouwtje ben ik de allereerste hond die zo heet. Is dat niet spannend?

Maar ja, dan krijg je inderdaad dat sommige mensen niet goed weten hoe je het uitspreekt. Vanavond heb ik nóg een opa en oma ontmoet! Ja, echt waar! Ik heb nóg een opa en oma! Cool gaaf! En oma wist dus ook niet helemaal goed hoe ze mijn naam moest uitspreken, daarom zet ik het voor alle zekerheid maar eens zwart op wit in het dagboek, zodat het voor eens en altijd duidelijk is:

Ik heet F A D Y E N en dat spreek je uit als Feddiejun, met de klemtoon op de eerste e. Dus FEddiejun. Niet Feediejun, niet Feedun, maar Feddiejun. Zie je wel...best wel simpel, toch?

Maar even terugkomend op vanavond...opa en oma waren er dus en ook deze opa en oma zijn reuze lief! Ze hebben hele stoere speeltjes meegenomen. Eén voor Dakota én één voor mij! En vrouwtje liet ook zien dat ik een supermooi nieuw kussen van opa en oma heb gekregen, maar daar mag ik pas op liggen als ik geen plasjes meer binnen doe.

Maar waar heb ik een kussen voor nodig als ik lekker tegen oma op de bank kan liggen?

Vorige verhaal Volgende verhaal