7 AUGUSTUS 2007

Lief Dagboek,

Vandaag heb ik mijn tweede prikje gekregen. Ik had het vrouwtje er al over horen praten, dus ik was eerst maar eens bij Dakota gaan navragen wat dat nou eigenlijk allemaal was.

Ze vertelde dat het allemaal niet zoveel voorstelde. Dat ik weer naar die aardige mensen in die witte jassen mocht - dierendokters zijn dat, vertelde Dakota - en dat ze dan gingen zorgen dat ik niet ziek zou worden. Nou weet ik niet precies wat ziek zijn is, maar dat wil ik graag zou houden, dus ik was eigenlijk wel blij om een prikkie te halen! Dakota had me ook nog verteld dat ze daar hele lekkere brokjes hebben, dus dat maakte het allemaal nóg leuker!

Bij de dierendokter werd ik eerst op een gekke plaat gezet en blijkbaar was dat heel spannend, want baasje en vrouwtje keken allebei naar een apparaatje aan de muur. Baasje legde me uit dat je daar op kunt zien hoe zwaar ik ben en dat was 8,7 kilo. Grote vent ben ik, he? De dierendokter moest erg lachen, want hij had ergens uitgerekend dat ik - als ik volwassen ben - zo'n 48 kilo ga wegen en dat vonden vrouwtje en baasje gelukkig goed nieuws. Tref ik het even dat ze van GROOT houden!

Toen mochten we naar binnen en ging de dierendokter weer aan me voelen. Toen kreeg ik inderdaad een paar brokjes en ik voelde wel iets prikken, maar ik had het veel te druk met kauwen om me daar druk over te maken!

Het was eigenlijk allemaal een fluitje van een cent en toen we weer naar de auto liepen, vertelde het vrouwtje dat opa en oma hier vlákbij woonden! Nou, dát wilde ik natuurlijk wel even zien! Maar ja, opa en oma wisten natuurlijk niet dat we zouden komen...en ze waren niet thuis. Dat was wel jammer. Ik heb een tijdje op opa's tuinstoel zitten wachten, maar ze kwamen écht niet.

Dus toen zijn we maar weer lekker naar huis gegaan en daar lekker genoten van de aandacht!